Ένας κουρέας σε μια μικρή πόλη, αρκετά επιτυχημένος άλλα, είχε έναν πολύ τεμπέλη και ανεπρόκοπο γιο...
Αφού είδε κι απόειδε ότι δεν παίρνει τα γράμματα, τον έστειλε σε μια σχολή κομμωτικής στην Αθήνα για να συνεχίσει τουλάχιστον το επάγγελμα.
Όταν ο κανακάρης γύρισε μετά από λίγο καιρό, ο πατέρας, συγκινημένος, τον υποδέχτηκε λέγοντας:
- Παιδί μου, αύριο θα κάνεις το πρώτο σου κούρεμα στο μαγαζί μας!
Την επομένη, μπαίνει ο πρώτος πελάτης, και αφού του παρουσιάζει το μικρό με υπερηφάνεια, τον ρωτάει τι θέλει.
- Ένα ξυρισματάκι, κυρ Γιώργο!
- Aντε παιδί μου, λέει ο κουρέας στο γιο, δείξε μου τι έμαθες!
Αρχίζει ο μικρός λοιπόν, αλλά, άχρηστος όπως ήταν, ρίχνει ένα γερό κόψιμο στον πελάτη!
- Tσογλάνι, φωνάζει ο κουρέας έξαλλος, ορμάει να του ρίξει σφαλιάρα αλλά, επιδέξιος ο μικρός, σκύβει και την τρώει ο πελάτης!
- Συγνώμη, συγνώμη, κύριε "Εντάξει είμαι", του λέει..
Συνεχίζει ο μικρός αλλά όντας άσχετος και φοβισμένος, ρίχνει άλλη μια πιο γερή κοψιά στον πελάτη!
- Θα σε σκοτώσω, τσογλάνι, τι σπούδασες, ρε, λέει ο πατέρας και ορμάει με κλωτσιές και μπουνιές στο μικρό. Σκύβει όμως πάλι έξυπνα ο μικρός και τις ξανατρώει, άγρια, ο πελάτης.
- Συγνώμη, συγνώμη, λέει στον αιμόφυρτο, ταλαίπωρο πελάτη, κι αυτός απαντά σιγανά.
- Δεν πειράζει.
- Φεύγω, πάω μέσα γιατί θα σε σκοτώσω, του λέει!
Ο μικρός, σαλταρισμένος κόβει σαν τρελός! Ξαφνικά, εκεί που ξυρίζει, δίνει μια γερή κοψιά και... κόβει το αυτί του πελάτη! Ενώ, έντρομος κοιτάει το πεσμένο αυτί, ο πελάτης, με μια ξεψυχισμένη φωνή του λέει:
- Κρυφτό, αγόρι μου, κρυφτό μην το δει ο πατέρας σου!
Αφού είδε κι απόειδε ότι δεν παίρνει τα γράμματα, τον έστειλε σε μια σχολή κομμωτικής στην Αθήνα για να συνεχίσει τουλάχιστον το επάγγελμα.
Όταν ο κανακάρης γύρισε μετά από λίγο καιρό, ο πατέρας, συγκινημένος, τον υποδέχτηκε λέγοντας:
- Παιδί μου, αύριο θα κάνεις το πρώτο σου κούρεμα στο μαγαζί μας!
Την επομένη, μπαίνει ο πρώτος πελάτης, και αφού του παρουσιάζει το μικρό με υπερηφάνεια, τον ρωτάει τι θέλει.
- Ένα ξυρισματάκι, κυρ Γιώργο!
- Aντε παιδί μου, λέει ο κουρέας στο γιο, δείξε μου τι έμαθες!
Αρχίζει ο μικρός λοιπόν, αλλά, άχρηστος όπως ήταν, ρίχνει ένα γερό κόψιμο στον πελάτη!
- Tσογλάνι, φωνάζει ο κουρέας έξαλλος, ορμάει να του ρίξει σφαλιάρα αλλά, επιδέξιος ο μικρός, σκύβει και την τρώει ο πελάτης!
- Συγνώμη, συγνώμη, κύριε "Εντάξει είμαι", του λέει..
Συνεχίζει ο μικρός αλλά όντας άσχετος και φοβισμένος, ρίχνει άλλη μια πιο γερή κοψιά στον πελάτη!
- Θα σε σκοτώσω, τσογλάνι, τι σπούδασες, ρε, λέει ο πατέρας και ορμάει με κλωτσιές και μπουνιές στο μικρό. Σκύβει όμως πάλι έξυπνα ο μικρός και τις ξανατρώει, άγρια, ο πελάτης.
- Συγνώμη, συγνώμη, λέει στον αιμόφυρτο, ταλαίπωρο πελάτη, κι αυτός απαντά σιγανά.
- Δεν πειράζει.
- Φεύγω, πάω μέσα γιατί θα σε σκοτώσω, του λέει!
Ο μικρός, σαλταρισμένος κόβει σαν τρελός! Ξαφνικά, εκεί που ξυρίζει, δίνει μια γερή κοψιά και... κόβει το αυτί του πελάτη! Ενώ, έντρομος κοιτάει το πεσμένο αυτί, ο πελάτης, με μια ξεψυχισμένη φωνή του λέει:
- Κρυφτό, αγόρι μου, κρυφτό μην το δει ο πατέρας σου!